Reklama protetyka słuchu i aparatów słuchowych: co wolno gabinetowi

Tak, sam fakt reklamowania gabinetu protetyki słuchu nie jest zakazany. Zakazana jest natomiast część treści. Ponieważ gabinet świadczy usługi przy użyciu aparatu słuchowego, czyli wyrobu medycznego, jego reklama wpada w rozdział 12 ustawy o wyrobach medycznych na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 1. Obowiązują więc te same ograniczenia co przy reklamie samego urządzenia, nawet jeżeli w materiale nie pada nazwa handlowa aparatu.

Nie, jeżeli reklama jest kierowana do publicznej wiadomości. Art. 55 ust. 2 pkt 1 ustawy o wyrobach medycznych zakazuje wykorzystywania w takiej reklamie wizerunku osób wykonujących zawody medyczne. Od 26 marca 2024 r. protetyk słuchu jest zawodem medycznym na mocy ustawy z 17 sierpnia 2023 r., więc format z własnym protetykiem w kadrze polecającym aparat przestał być dostępny dokładnie wtedy, gdy zawód zyskał status prawny.

Od 26 marca 2024 r. Ustawa z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych, ogłoszona w Dz.U. z 2023 r. poz. 1972, weszła w życie po upływie sześciu miesięcy od ogłoszenia. Protetyk słuchu figuruje na liście zawodów objętych tą ustawą, a zakres jego czynności zawodowych ustawa opisuje jako badanie i protezowanie słuchu.

Tak, jeżeli pacjent otrzymuje z tego tytułu korzyść. Art. 58 ust. 1 pkt 3 ustawy o wyrobach medycznych rozciąga przepisy o reklamie wyrobu na kierowanie do publicznej wiadomości opinii przez użytkowników wyrobów, którzy dostają za to korzyści. Płatny materiał z pacjentem jest więc reklamą wyrobu medycznego ze wszystkimi rygorami rozdziału 12, a nie zwykłą opinią klienta.

Art. 103 ust. 2 ustawy o wyrobach medycznych przewiduje karę do 2 000 000 zł, ale ta liczba prawie nigdy nie jest właściwa. Art. 104 ust. 1 pkt 1 stanowi, że jeżeli naruszenie nie mogło powodować zagrożenia życia lub zdrowia użytkowników albo pacjentów, kara nie może przekroczyć 10 procent maksymalnego wymiaru, czyli 200 000 zł. Przy powtórnym naruszeniu tego samego rodzaju limit rośnie do 50 procent, czyli miliona złotych.

To zależy od statusu gabinetu. Art. 58 ust. 2 ustawy o wyrobach medycznych dzieli nadzór nad reklamą działalności gospodarczej wykorzystującej wyrób: minister właściwy do spraw zdrowia czuwa nad podmiotami wykonującymi działalność leczniczą, a Główny Inspektor Sanitarny nad całą resztą. Większość salonów protetycznych nie jest podmiotami leczniczymi, więc trafia pod nadzór sanepidu, a nie Prezesa Urzędu Rejestracji.

Tak i to jest dotkliwsze niż kara pieniężna. Art. 57 ust. 1 ustawy o wyrobach medycznych pozwala Prezesowi Urzędu nakazać decyzją administracyjną usunięcie naruszeń, zaprzestanie prowadzenia reklamy oraz opublikowanie samej decyzji w tych mediach, w których reklama się ukazała. Art. 57 ust. 2 przesądza, że dwa pierwsze rozstrzygnięcia podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

Odpowiedzialność zawodowa. Art. 41 ustawy o niektórych zawodach medycznych obejmuje zawinione naruszenie przepisów związanych z wykonywaniem zawodu, więc złamanie reguł reklamy z innej ustawy staje się przewinieniem zawodowym. Katalog kar z art. 68 obejmuje upomnienie, naganę, karę pieniężną, zawieszenie uprawnienia na okres do 5 lat oraz pozbawienie uprawnienia do wykonywania zawodu.

Art. 69 ust. 1 ustawy o niektórych zawodach medycznych wyznacza widełki od jednokrotnego do trzykrotnego minimalnego wynagrodzenia za pracę. Przy stawce obowiązującej w 2026 r., czyli 4806 zł brutto, daje to od 4806 zł do 14 418 zł. Art. 69 ust. 2 pozwala orzec tę karę także obok zawieszenia albo pozbawienia uprawnienia, więc obie sankcje mogą wystąpić razem.

Art. 48 ust. 1 ustawy o niektórych zawodach medycznych daje 3 lata od chwili popełnienia czynu na wszczęcie postępowania, a ust. 3 przesądza, że karalność przewinienia ustaje po 5 latach. Film, który wciąż wisi na profilu salonu, jest w praktyce materiałem dowodowym przez cały ten okres, więc porządki w archiwum treści mają wymierne znaczenie prawne.

Nie. Art. 59 pkt 1 ustawy o wyrobach medycznych wyłącza z pojęcia reklamy wyrobu katalogi handlowe i listy cenowe, które zawierają wyłącznie nazwę handlową, cenę wyrobu lub specyfikację techniczną. Warunek jest ostry: wystarczy dodać do takiej listy zdanie o komforcie słyszenia albo o zadowoleniu pacjentów, żeby wyjść poza wyłączenie i wrócić pod pełny reżim rozdziału 12.

Tak. Art. 61 ust. 1 ustawy o wyrobach medycznych nakłada na podmiot gospodarczy prowadzący reklamę kierowaną do publicznej wiadomości obowiązek przechowywania wzorów reklam oraz informacji o miejscach ich rozpowszechniania przez 2 lata od zakończenia roku kalendarzowego, w którym reklama była emitowana. Art. 103 ust. 3 wiąże z tym osobną karę do 50 000 zł.

Gabinet jako podmiot gospodarczy. Art. 56 ust. 1 ustawy o wyrobach medycznych zastrzega prowadzenie reklamy wyrobu dla podmiotu gospodarczego, a ust. 2 dopuszcza inne podmioty dopiero po pisemnym zatwierdzeniu reklamy i wprost stanowi, że odpowiedzialność za jej zgodność z prawem ponosi ten podmiot gospodarczy. Przerzucenie ryzyka na twórcę umową jest więc bezskuteczne wobec organu.

Pojedyncza pionowa kreacja z twórcą zaczyna się w Polsce od około 300 zł. Sensowny zestaw na start kampanii to od 6 do 10 materiałów, czyli mniej więcej 1800 do 4000 zł, bo w tej kategorii trzeba przetestować kilka różnych powodów, dla których ktoś w końcu umawia się na badanie słuchu. Produkcja studyjna z ekipą to inna półka, zwykle od 8000 zł za materiał.