Reklama apteki i drogerii w 2026: zakaz z art. 94a nadal obowiązuje

Nie, poza jednym wąskim wyjątkiem. Art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego zakazuje reklamy aptek i punktów aptecznych oraz ich działalności. Ten sam przepis wskazuje jedyne bezpieczne pole: informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki nie stanowi reklamy. W jednolitym tekście ustawy ogłoszonym 7 maja 2026 r. (Dz.U. z 2026 r. poz. 612) przepis brzmi dokładnie tak samo jak przed wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości.

Nie. Wyrok z 19 czerwca 2025 r. zapadł w skardze Komisji Europejskiej przeciwko Polsce w trybie art. 258 TFUE i stwierdza, że przyjmując art. 94a ust. 1, Polska uchybiła zobowiązaniom z art. 8 ust. 1 dyrektywy 2000/31/WE oraz z art. 49 i 56 TFUE. Taki wyrok zobowiązuje państwo do zmiany prawa, ale sam przepisu nie uchyla. Do zmiany musi dojść w Dzienniku Ustaw.

Nie. Projekt nowelizacji uchylającej zakaz trafił do konsultacji w grudniu 2025 r., ale w Dzienniku Ustaw z 2026 r. nie ogłoszono żadnej ustawy zmieniającej Prawo farmaceutyczne. Potwierdza to jednolity tekst z 7 maja 2026 r., w którym art. 94a ust. 1 stoi w niezmienionym brzmieniu, a art. 129b nadal przewiduje karę pieniężną za jego naruszenie.

Do 50 000 zł na podstawie art. 129b ust. 1 Prawa farmaceutycznego. To górna granica, nie stawka. Art. 129b ust. 2 nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi farmaceutycznemu uwzględnić przy ustalaniu wysokości kary okres, stopień i okoliczności naruszenia oraz uprzednie naruszenia. Praktyczny wniosek jest taki, że kampania zostawiona na dłużej podnosi karę przez samo trwanie.

Wojewódzki inspektor farmaceutyczny, a nie Główny Inspektor Farmaceutyczny ani UOKiK. Art. 94a ust. 2 powierza mu nadzór nad działalnością reklamową aptek, punktów aptecznych i placówek obrotu pozaaptecznego, a art. 129b ust. 2 czyni go organem nakładającym karę w drodze decyzji. Jest też wierzycielem w postępowaniu egzekucyjnym na podstawie art. 129b ust. 3.

Nie. Art. 94a ust. 3 pozwala wojewódzkiemu inspektorowi farmaceutycznemu nakazać decyzją zaprzestanie prowadzenia reklamy, a art. 94a ust. 4 nadaje takiej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Kampanię trzeba zdjąć od razu, niezależnie od tego, czy zamierzacie się odwoływać. Operacyjnie jest to dotkliwsze niż sama kara pieniężna.

W 7 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna. Tak stanowi art. 129ba ust. 1 Prawa farmaceutycznego. Od kary nieuiszczonej w terminie nalicza się odsetki za zwłokę w wysokości jak dla zaległości podatkowych, a egzekucja idzie w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Tak, w zakresie części asortymentu. Art. 94a ust. 1a zakazuje reklamy placówek obrotu pozaaptecznego i ich działalności w części odnoszącej się do produktów leczniczych lub wyrobów medycznych. Drogeria może więc reklamować kosmetyki, ale materiał, który promuje jej ofertę leków bez recepty albo wyrobów medycznych, wchodzi pod ten sam nadzór wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego.

Nie i to jest źródłem większości sporów. Słowo reklama pada w Prawie farmaceutycznym 63 razy, a art. 52 ust. 1 precyzyjnie definiuje reklamę produktu leczniczego. Reklamy apteki ustawa nie definiuje nigdzie, mimo że jej zakazuje i karze za nią do 50 000 zł. Granicę wyznacza więc orzecznictwo sądów administracyjnych, a nie tekst przepisu.

Tak. Zakaz z art. 94a ust. 1 dotyczy apteki jako podmiotu i jej działalności, a nie kanału sprzedaży, więc apteka prowadząca sprzedaż wysyłkową jest objęta tak samo jak lokal przy ulicy. Sprawa C-200/24 dotyczyła właśnie wymiaru internetowego, bo Komisja oparła zarzut na art. 8 ust. 1 dyrektywy o handlu elektronicznym.

Tak i to jest zupełnie inny reżim niż zakaz z art. 94a. Reklamę produktu leczniczego reguluje art. 52 i następne Prawa farmaceutycznego. Producent może kierować reklamę leku wydawanego bez recepty do publicznej wiadomości, o ile mieści się w ograniczeniach z art. 55 i 56, w tym w zakazie sugerowania, że lek zastąpi poradę lekarską.

Art. 55 ust. 1 pkt 1 zakazuje prezentowania produktu leczniczego przez osoby znane publicznie, naukowców oraz osoby posiadające wykształcenie medyczne lub farmaceutyczne. Kluczowe są jednak trzy ostatnie słowa przepisu: obejmuje on także osoby sugerujące posiadanie takiego wykształcenia. Twórca w białym fartuchu, na tle regału aptecznego albo mówiący jako farmaceutka, wpada w ten zakaz nawet bez dyplomu.

Nie w reklamie kierowanej do publicznej wiadomości. Art. 55 ust. 1 pkt 2 zakazuje odwoływania się do zaleceń osób posiadających wykształcenie medyczne lub farmaceutyczne albo sugerujących jego posiadanie. Powołanie się w materiale na rekomendację farmaceuty jest właśnie takim odwołaniem, nawet jeżeli twórca opowiada autentyczną historię z własnej wizyty w aptece.

Informację o lokalizacji i godzinach pracy, wprost wyłączoną z pojęcia reklamy w art. 94a ust. 1. Poza tym pozostają działania, które nie promują oferty ani działalności apteki: rzetelna informacja o zdrowiu bez wiązania jej ze sprzedażą, obowiązkowe komunikaty i dane rejestrowe. Każde przesunięcie w stronę zachęty do skorzystania z oferty zbliża materiał do granicy z art. 94a.