Reklama salonu samochodowego, komisu i dealera aut: wideo, które sprowadza klienta na jazdę próbną

Tak, jeżeli dotyczy konkretnego typu, wersji lub wariantu nowego auta osobowego. Paragraf 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z 28 grudnia 2004 roku nakazuje umieścić w materiałach promocyjnych napis "Zużycie paliwa" w litrach na 100 km z jednym miejscem po przecinku oraz napis "Emisja CO2" w gramach na kilometr. Paragraf 6 ust. 3 dodaje, że mają być widoczne i czytelne.

Kara grzywny na podstawie art. 332a Prawa ochrony środowiska. Ustęp 1 karze naruszenie wymagań z art. 80a ust. 1, czyli reklamę zawierającą informację o produkcie, która nie jest czytelna. Ustęp 2 karze brak informacji wymaganych na podstawie art. 80a ust. 2. Nadzór nad tymi wymaganiami sprawuje Inspekcja Handlowa, a nie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Obowiązek podania zużycia paliwa i emisji CO2 obejmuje nowe pojazdy kategorii M1, więc komis handlujący autami używanymi jest poza paragrafem 6 rozporządzenia. Poza nim nie jest jednak poza art. 80 Prawa ochrony środowiska, który dotyczy reklamy dowolnego towaru, ani poza przepisami o nieuczciwych praktykach rynkowych, które w obrocie używanym są egzekwowane znacznie częściej.

To najbardziej niedoceniany przepis w całej branży. Art. 80 Prawa ochrony środowiska mówi wprost, że reklama nie powinna wykorzystywać obrazu dzikiej przyrody do promowania produktów negatywnie wpływających na środowisko przyrodnicze. Art. 328 pozwala organizacjom ekologicznym wystąpić do sądu z roszczeniem o zaprzestanie takiej reklamy. Duże SUV-y na tle nietkniętej natury są dokładnie tym scenariuszem.

Budżet mediowy jednego oddziału to zwykle 3000 do 8000 zł miesięcznie, a przy wprowadzaniu nowego modelu więcej. Materiały wideo są osobną pozycją: pojedyncza kreacja od twórcy zaczyna się od 300 zł, pakiet kilku wariantów do testów od 800 zł. Przy koszcie leada od 40 do 250 zł i marży, która w salonie pochodzi głównie z finansowania i serwisu, ten budżet zwraca się na jednej transakcji.

Na start sześć do ośmiu materiałów, potem trzy do czterech nowych miesięcznie. Salon i komis kierują reklamę do wąskiej grupy w promieniu kilkudziesięciu kilometrów, więc ta sama kreacja trafia do tej samej osoby wielokrotnie i wypala się szybciej niż w kampanii ogólnopolskiej. Osobno warto mieć materiał pod każdy model, który realnie stoi na placu.

Podlega szerszemu zakresowi obowiązków, niż zakłada większość dealerów. Art. 167 ust. 6 Prawa ochrony środowiska rozciąga obowiązki informacyjne ze sprzedawcy także na finansującego leasing w miejscach, w których oferuje produkty do leasingu, oraz na prezentującego produkty na wystawach publicznych. Stoisko na targach i salon leasingodawcy są objęte tak samo jak plac dealera.

W obu miejscach, ale w innym celu i z innym materiałem. Portal ogłoszeniowy zbiera osoby, które już wybrały model i porównują egzemplarze, więc decyduje tam komplet zdjęć i historia auta. Social media docierają do osób, które jeszcze nie zaczęły szukać, i to tam pracuje wideo. Komis obecny tylko na portalu konkuruje wyłącznie ceną, bo nic innego go nie odróżnia.

Za wymagania dotyczące informacji o zużyciu paliwa i emisji CO2 odpowiada Inspekcja Handlowa, co przesądza art. 80b Prawa ochrony środowiska. Osobną ścieżką idą organizacje ekologiczne, które na podstawie art. 328 mogą pozwać o zaprzestanie reklamy sprzecznej z art. 80, a organizacje społeczne na podstawie art. 80c mogą wnioskować o to do organów administracji. Nieuczciwe praktyki rynkowe to z kolei domena UOKiK.

Art. 80 i art. 80a Prawa ochrony środowiska mówią o reklamie i innym rodzaju promocji, bez zawężenia do druku, więc materiał wideo mieści się w zakresie ustawy. Definicja materiałów promocyjnych z rozporządzenia z 2004 roku wymienia materiały drukowane, bo powstała przed erą wideo w mediach społecznościowych. Bezpieczne założenie jest jedno: dane o zużyciu paliwa podajemy także w filmie.