Reklama hotelu, pensjonatu i obiektu noclegowego. Wideo, które przenosi rezerwację na Waszą stronę

Tylko wtedy, gdy obiekt został zaszeregowany do rodzaju hotel decyzją marszałka województwa. Art. 43 ust. 1 ustawy o usługach hotelarskich obejmuje nazwy rodzajów obiektów hotelarskich ochroną prawną i pozwala stosować je wyłącznie do obiektów hotelarskich w rozumieniu tej ustawy. Hotel to według art. 36 obiekt mający co najmniej 10 pokoi, w tym większość miejsc w pokojach jedno- i dwuosobowych, świadczący szeroki zakres usług. Obiekt z ośmioma pokojami nie jest hotelem, nawet jeżeli tak brzmi lepiej w nagłówku kampanii.

Kara ograniczenia wolności albo grzywna. Art. 60(1) paragraf 4 pkt 2 Kodeksu wykroczeń obejmuje sytuację, w której przedsiębiorca świadczący usługi hotelarskie używa nazw rodzajowych lub określenia kategorii bez decyzji albo niezgodnie z decyzją. Pkt 2a idzie dalej i dotyczy wprost używania oznaczeń mogących wprowadzić klientów w błąd co do rodzaju lub kategorii obiektu, czyli materiału reklamowego. Grzywnę wymierza się według art. 24 paragraf 1 Kodeksu wykroczeń w wysokości od 20 do 5000 zł.

Marszałek województwa właściwy ze względu na położenie obiektu. Art. 38 ust. 1 ustawy o usługach hotelarskich powierza mu zaszeregowanie do rodzaju, nadanie kategorii i prowadzenie ewidencji obiektów hotelarskich. Ocenę przeprowadza powołany przez niego zespół, w którego składzie mogą być przedstawiciele Państwowej Straży Pożarnej, Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz nadzoru budowlanego. Pola biwakowe i pozostałe obiekty noclegowe ewidencjonuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta.

Art. 37 ustawy rozdziela to sztywno. Hotele, motele i pensjonaty mają pięć kategorii oznaczonych gwiazdkami. Kempingi mają cztery kategorie oznaczone gwiazdkami. Domy wycieczkowe i schroniska młodzieżowe mają trzy kategorie oznaczone cyframi rzymskimi, czyli gwiazdka na materiale reklamowym domu wycieczkowego jest oznaczeniem, którego ustawa dla tego rodzaju w ogóle nie przewiduje. To jest dokładnie przypadek z art. 60(1) paragraf 4 pkt 2a Kodeksu wykroczeń.

Podlegają, ale w lżejszym reżimie. Art. 35 ust. 2 i 3 dopuszcza świadczenie usług hotelarskich w innych obiektach, w tym w pokojach wynajmowanych przez rolników w gospodarstwach rolnych, jeżeli spełniają minimalne wymagania co do wyposażenia oraz wymagania sanitarne i przeciwpożarowe. Ewidencję takich obiektów prowadzi wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Ochrona nazw z art. 43 obowiązuje jednak bez wyjątku, więc apartament nie staje się hotelem ani pensjonatem od samego nazwania go tak w reklamie.

Można, i to jest jeden z niewielu przepisów, które wprost mówią o promocji. Art. 39 ust. 6 ustawy stanowi, że w okresie ważności promesy przedsiębiorca nie może świadczyć usług hotelarskich, ale może używać nazwy rodzajowej i oznaczenia kategorii do celów informacyjnych i promocyjnych obiektu. Promesę wydaje marszałek województwa w formie decyzji administracyjnej na czas nie dłuższy niż dwa lata. Obiekt w budowie może więc legalnie budować rozpoznawalność jako hotel czterogwiazdkowy, zanim przyjmie pierwszego gościa.

Przez Centralny Wykaz Obiektów Hotelarskich. Art. 42 ust. 3 ustawy nakazuje zamieszczać go na stronie ministra właściwego do spraw turystyki na podstawie danych przekazywanych przez marszałków województw i przesądza, że wykaz jest jawny. Oznacza to, że gwiazdki użyte w kampanii może zweryfikować każdy: gość, konkurent z sąsiedniej ulicy i urząd. Deklaracja kategorii w reklamie jest więc twierdzeniem sprawdzalnym w publicznym rejestrze, a nie kwestią uznania właściciela.

Budżet mediowy obiektu poza sezonem szczytowym to zwykle 2000 do 6000 zł miesięcznie, a w dużym mieście i w kampanii sezonowej znacznie więcej. Kreacja wideo jest osobną pozycją: pojedynczy materiał od twórcy zaczyna się od 300 zł, pakiet kilku wariantów do testów od 800 zł, stała dostawa materiałów od 2000 zł miesięcznie. Punkt odniesienia jest prosty. Prowizja pośrednika rezerwacyjnego przy 15 procentach od doby za 400 zł to 60 zł oddawane przy każdej rezerwacji.

Art. 44 ust. 1 wymienia cztery rzeczy umieszczane w widocznym miejscu: nazwę i siedzibę albo imię i nazwisko oraz adres przedsiębiorcy, tablicę określającą rodzaj i kategorię obiektu, informację o zakresie świadczonych usług wraz z podstawowymi cenami oraz informację o przystosowaniu obiektu do obsługi osób niepełnosprawnych. Tablica z rodzajem i kategorią oraz informacja o dostępności muszą znaleźć się również na zewnątrz. Pełny cennik udostępnia się na żądanie klienta.

Materiałem, którego portal rezerwacyjny nie pokazuje. Na liście wyników wszystkie obiekty wyglądają tak samo: kilkanaście zdjęć pokoju, ocena i cena. Gość porównuje więc wyłącznie cenę. Film nagrany przez realnego gościa pokazuje to, czego nie widać na zdjęciu: jak głośno jest przy oknie, ile trwa dojście na plażę, co jest na śniadanie i jak wygląda parking. Ten materiał pracuje w kanałach, do których portal nie sięga, i tam prowadzi do Waszego systemu rezerwacji, a nie do listy konkurencji.