Reklama firmy transportowej. Jeden film dla zleceniodawcy, drugi dla kierowcy, którego szukacie

Rozdzielcie dwie kampanie. Zleceniodawcy, czyli firmy produkcyjne, hurtownie i spedycje, chcą zobaczyć flotę, terminowość i to, jak wygląda kontakt z dyspozytorem, kiedy coś idzie nie tak. Kierowcy chcą zobaczyć kabinę, grafik zjazdów i stawkę. Jeden film dla obu grup nie przekona nikogo. Pierwszy materiał puszczacie na LinkedIn i w Google, drugi w Meta i TikTok.

Giełda ładunków daje zlecenia jednorazowe, często w cenie, która ledwo pokrywa koszty. Stałego klienta zdobywa się pokazaniem, że jesteście przewidywalni: film z jednej trasy od załadunku do rozładunku, z godzinami awizacji i informacją dla klienta po drodze, plus dyspozytor, który mówi, jak reaguje na opóźnienie. Taki materiał wysyła handlowiec w pierwszej wiadomości do działu logistyki.

Przewóz rzeczy wymaga zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego (art. 5 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym i rozporządzenie (WE) nr 1071/2009), a przewóz międzynarodowy dodatkowo licencji wspólnotowej (art. 5a). Ustawy nie stosuje się do pojazdów do 3,5 tony, gdy firma wykonuje wyłącznie transport krajowy, ani do pojazdów do 2,5 tony (art. 3 ust. 1). Spedycja, czyli pośrednictwo przy przewozie rzeczy, wymaga osobnej licencji (art. 5b ust. 2 pkt 1).

Tak. Przewoźnik może zatrudnić kierowcę, który ma kwalifikację wstępną albo wstępną przyśpieszoną i ukończone szkolenie okresowe (art. 39a ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy o transporcie drogowym). Potwierdza to wpis kodu 95 w prawie jazdy albo karta kwalifikacji kierowcy. Szkolenie okresowe kierowca przechodzi co pięć lat (art. 39d ust. 2), a badania lekarskie do 60. roku życia co pięć lat, potem co 30 miesięcy (art. 39j ust. 4).

Od 24 grudnia 2025 roku kandydat ma otrzymać od pracodawcy informację o wynagrodzeniu, jego początkowej wysokości lub przedziale (art. 18 z indeksem 3ca § 1 Kodeksu pracy), w ogłoszeniu albo najpóźniej przed rozmową kwalifikacyjną (§ 2). Ogłoszenie i nazwa stanowiska mają być neutralne pod względem płci (§ 3), więc „kierowca C+E (k/m)” zamiast samego „kierowcy”. Film rekrutacyjny ze stawką w kadrze spełnia oba warunki i odsiewa przypadkowe zgłoszenia.

Kierowca nie może korzystać podczas jazdy z telefonu wymagającego trzymania słuchawki lub mikrofonu w ręku (art. 45 ust. 2 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym), więc kierowca nigdy nie nagrywa sam. Ujęcia z jazdy kręcimy kamerą na stałym uchwycie albo nagrywa je twórca z fotela pasażera. Rozmowa z kierowcą do kamery odbywa się na postoju. Nagranie to praca, a nie przerwa w rozumieniu przepisów o czasie jazdy, więc planujemy je poza obowiązkowymi przerwami.

Kabinę, w której kierowca spędzi tygodnie, rodzaj tras, grafik zjazdów, stawkę i to, kto odbiera telefon w nocy, gdy coś się stanie. W transporcie międzynarodowym kierowcy pytają o powrót do domu: przewoźnik ma tak organizować pracę, żeby kierowca mógł wrócić do bazy albo do domu w każdym okresie czterech kolejnych tygodni (art. 8 ust. 8a rozporządzenia (WE) nr 561/2006). Jeśli u Was zjazdy są częstsze, to Wasz najmocniejszy argument.

Na TworcyUGC mediana ceny jednego filmu z aktywnych pakietów zweryfikowanych twórców wynosi 500 zł netto + 23% VAT, a pakiet kilku filmów to mediana 1 730 zł netto + 23% VAT. Firmie transportowej zwykle opłacają się dwa osobne pakiety: jeden dla zleceniodawców, drugi rekrutacyjny dla kierowców, bo to inne filmy i inne kampanie. W cenie jest umowa i licencja na emisję w reklamach. Budżet emisji płacicie platformom osobno.