Reklama firmy sprzątającej, która pokazuje, kto wejdzie do domu klienta

Pokażcie ludzi, zanim klient ich wpuści. Krótki film, w którym osoba z ekipy mówi, jak ma na imię, co przywozi ze sobą, jak przechowuje klucze i co robi, gdy coś się zbije, odpowiada na obawę, której nie rozwiąże żadna grafika z wiadrem i mopem. Do tego jedno nagranie przed i po z tego samego ujęcia, polisa OC z sumą gwarancyjną i prawdziwa cena za konkretny zakres.

Tam, gdzie klient szuka pomocy w momencie potrzeby: profil firmy w Mapach Google, wyszukiwarka z frazami typu sprzątanie po remoncie i Wasze miasto, lokalne grupy na Facebooku oraz krótkie filmy w Reels i TikToku z emisją ograniczoną do obszaru, który obsługujecie. Sprzątanie biur to inna droga: LinkedIn, zarządcy budynków i bezpośredni kontakt z administracją.

Ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych wymienia w art. 4 wprost OC posiadaczy pojazdów, OC rolników i ubezpieczenie budynków rolniczych, a pozostałe obowiązki odsyła do odrębnych ustaw. Firm sprzątających nie wymienia, ale obowiązek polisy często wpisują zleceniodawcy w umowy, zapytania ofertowe i przetargi. Dla klienta domowego polisa jest po prostu argumentem: pokażcie w filmie, że ją macie i na jaką sumę, zamiast pisać, że wymaga jej prawo.

Tak, ale tylko za jego zgodą, najlepiej pisemną, ustaloną przed wejściem z kamerą. Jeśli klient ma być widoczny, potrzebne jest jego zezwolenie na rozpowszechnianie wizerunku (art. 81 ust. 1 prawa autorskiego). Nawet bez twarzy w kadrze zostają zdjęcia rodzinne, dokumenty, adres na kopercie albo widok z okna, które pozwalają ustalić, kto tam mieszka. Najbezpieczniej kręcić w pustym mieszkaniu po wyprowadzce, w lokalu na krótki najem za zgodą właściciela albo w mieszkaniu samego twórcy.

Tak, za ich zgodą. Wizerunek pracownika nie należy do danych, które pracodawca może przetwarzać z samego faktu zatrudnienia, więc podstawą jest zgoda (art. 22¹a § 1 kodeksu pracy), a do publikacji w reklamie zezwolenie na rozpowszechnianie wizerunku (art. 81 prawa autorskiego). Brak zgody albo jej wycofanie nie może być powodem gorszego traktowania pracownika (art. 22¹a § 2). Kto nie chce występować, nie występuje, a film nagrywa twórca albo pokazuje ręce i sprzęt.

To samo ujęcie z tego samego miejsca, to samo światło, ten sam dzień i bez filtrów. Najlepiej jedno ciągłe nagranie z przyspieszeniem, a nie dwa zdjęcia, które dzieli nie wiadomo co. Jeśli efekt jest wyjątkowy, napiszcie, że to trudny przypadek, a nie standard. Film, który obiecuje więcej, niż ekipa zwykle osiąga, może zostać uznany za wprowadzający w błąd (art. 5 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym).

Można, jeśli to prawdziwa cena za opisany zakres. Klientowi domowemu podajecie kwotę z VAT (art. 3 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach). Przy obniżce, na przykład wiosennej promocji na mycie okien, obok obniżonej ceny podajecie najniższą cenę z 30 dni przed obniżką, także w reklamie z ceną (art. 4 ust. 2 i 5). „Od 4 zł za metr” bez informacji, czego dotyczy, ściąga klientów, którzy potem odchodzą przy wycenie.

Gospodarz mieszkania na doby kupuje pewność terminu, a nie samo sprzątanie. Film powinien pokazać okno między wymeldowaniem a zameldowaniem, zmianę pościeli, uzupełnienie kosmetyków i zdjęcie gotowego mieszkania wysłane gospodarzowi. Emisję kierujcie do osób, które zarządzają kilkoma lokalami w Waszym mieście, a w opisie podajcie, do której godziny przyjmujecie zlecenie na ten sam dzień.

Mediana ceny jednego filmu z aktywnych pakietów zweryfikowanych twórców na TworcyUGC wynosi 500 zł netto + 23% VAT, pakiet kilku filmów to mediana 1 730 zł netto + 23% VAT, a stała współpraca miesięczna mediana 2 400 zł netto + 23% VAT. W cenie jest umowa i licencja na emisję w reklamach. Budżet emisji w Meta, TikTok i Google płacicie platformom osobno i dla firmy działającej w jednym mieście ustawiacie go na obszar, który obsługujecie.