Reklama biura tłumaczeń, która sprzedaje konkretny dokument, termin i cenę za stronę

Reklamujcie konkretny dokument i konkretną sprawę, nie „tłumaczenia wszystkich języków”. Klient szuka „tłumaczenie aktu urodzenia do USC” albo „tłumaczenie dokumentów auta z Niemiec”, a nie biura. Krótki film pokazuje, jak przesłać skan, ile kosztuje strona i jak jest liczona, kiedy dokument będzie gotowy i czy da się go odebrać w wersji elektronicznej. Do tego numer tłumacza na liście Ministra Sprawiedliwości, który klient może sam sprawdzić.

Tylko tłumacz przysięgły, czyli osoba fizyczna, która zdała egzamin państwowy, złożyła ślubowanie i została wpisana na listę prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości (art. 2, 5 i 6 ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego). Biuro tłumaczeń jako firma nie poświadcza tłumaczeń. Poświadcza je konkretny tłumacz swoją pieczęcią albo kwalifikowanym podpisem elektronicznym. W reklamie biura warto to powiedzieć wprost.

Minister Sprawiedliwości udostępnia listę tłumaczy przysięgłych w Biuletynie Informacji Publicznej (art. 10 ustawy). Na liście jest imię i nazwisko, język i numer wpisu. Ten sam numer jest na pieczęci tłumacza (art. 18 ust. 1). Biuro, które podaje w reklamie imiona tłumaczy i ich numery wpisu, daje klientowi coś, czego nie da żadne hasło o profesjonalizmie.

Tak. Tłumacz przysięgły może poświadczyć tłumaczenie lub odpis pisma w postaci elektronicznej kwalifikowanym podpisem elektronicznym (art. 18 ust. 1a ustawy). Poświadczenie elektronicznego odpisu wymaga oryginału, tłumaczenia albo odpisu w formie pisemnej. Na każdym tłumaczeniu tłumacz zaznacza, czy powstało z oryginału, czy z kopii (art. 18 ust. 2), więc tłumaczenie ze skanu jest możliwe, ale klient powinien wiedzieć, czy urząd, do którego je składa, przyjmie taką formę.

Przy tłumaczeniach dla sądów, prokuratury, Policji i administracji stronę liczy się jako 25 wierszy po 45 znaków, czyli 1125 znaków, a rozpoczętą stronę liczy się za całą (§ 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wynagrodzenia za czynności tłumacza przysięgłego). Dla klientów prywatnych wynagrodzenie ustala umowa (art. 16 ust. 1 ustawy), dlatego reklama z ceną „za stronę” powinna mówić, co jest stroną.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości (tekst jednolity Dz. U. z 2025 r. poz. 312) ustala stawki za tłumaczenia na żądanie sądu, prokuratora, Policji i organów administracji. Na przykład strona tłumaczenia z angielskiego, niemieckiego, francuskiego albo rosyjskiego na polski to 44,07 zł, a z polskiego na te języki 57,65 zł. Tryb 24 godzin podwyższa stawkę o 100 procent. Klientów prywatnych te stawki nie wiążą, ale wielu porównuje z nimi oferty.

Tylko tych, którzy są na liście. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji uznaje za rozpowszechnianie wprowadzających w błąd wiadomości posługiwanie się nieprzysługującymi lub nieścisłymi tytułami albo informacjami o kwalifikacjach pracowników (art. 14 ust. 3 pkt 1). Hasło „zespół tłumaczy przysięgłych” przy biurze, w którym przysięgły jest jeden, a reszta to tłumacze zwykli, to ryzyko, a nie przewaga.

Nie. Tłumacz przysięgły musi zachować w tajemnicy fakty i okoliczności, z którymi zapoznał się w związku z tłumaczeniem (art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy), a tajemnica nie ustaje nawet wobec żądania Prezesa UODO (art. 29b). W filmach używamy wyłącznie wzorów dokumentów przygotowanych do nagrania, wypełnionych fikcyjnymi danymi, i nie filmujemy biurka z prawdziwymi teczkami.

Mediana ceny jednego filmu z aktywnych pakietów zweryfikowanych twórców na TworcyUGC wynosi 500 zł netto + 23% VAT, pakiet kilku filmów to mediana 1 730 zł netto + 23% VAT, a stała współpraca miesięczna mediana 2 400 zł netto + 23% VAT. W cenie jest umowa i licencja na emisję w reklamach. Budżet emisji w Google i Meta płacicie platformom osobno. Biuro tłumaczeń najczęściej łączy reklamę w wyszukiwarce na frazy z nazwą dokumentu z krótkim filmem, który odpowiada na pytanie, ile to potrwa i jak przesłać dokument.